زمانیکه محدودیت ها و مرزهای مسئولیتی خویش را مشخص کردیم می توانیم مسئولیت آنچه به عهده و وظیفۀ ماست را بپذیریم و از شرّ آنچه کار و مسئولیت ما نیست، رهائی یابیم. 

 در راستای انجام چنین کاری، ما لذت وافری را در حمایت و پشتیبانی از دیگران خواهیم یافت؛ چرا که ما ارتباطات هماهنگ تر و بهتری را ایجاد خواهیم نمود.

برای آرامش ذهن و روان باید از اینکه خود را مدیر و رئیس جهان هستی بدانیم، استعفا دهیم.